De Immentuin

Blaricum

Omgeving

Ecologie in Blaricum

Onze directe Blaricumse omgeving is, vergeleken met veel andere locaties in Nederland, nog redelijk  bij-vriendelijk. Wanneer je dit constateert begrijp je tegelijkertijd de noodzaak om zorg te ontwikkelen dat dit zo blijft. In onze snel veranderende wereld, met zijn aanslagen op millieu en bio-diversiteit, betekent niets doen op dit gebied achteruitgang.

Van het oude cultuurlandschap in het Gooi is door bebouwing en aanleg van wegen veel verloren gegaan. Het Goois Natuurreservaat beschermt gelukkig de restanten.
In Blaricum beheert de Agrarische Stichting de gronden die na de opheffing van Stad en Lande in handen van de Gemeente kwamen. De agrarische bestemming van deze gronden is hiermee veilig gesteld. Deze voor Blaricum belangrijke stichting heeft  naast de zorg voor de landbouwgronden ook die voor het hiermee verweven groengebied, het Warandepark. De recreatieve druk  hierop, van omwonenden en in het seizoen van bezoekers van de naastgelegen camping, is groot. De zorg voor dit gebied door de ASB en de stichting Vrienden van de ASB  geeft hoop! (www.agrarischestichtingblaricum.nl)

Het aantal actieve boeren in Blaricum neemt onvermijdelijk af. Gebrek aan opvolging en onvoldoende bedrijfsgrootte om in de gangbare landbouw rendabel te blijven zijn harde hedendaagse gegevens. Ondanks deze moeilijke omstandigheden kan in de meeste gevallen met behulp van neveninkomsten nog een oplossing worden gevonden voor een min of meer sluitende exploitatie.(zorgboerderij,asperges e.d.)

Duurzaamheid

Wat zijn de duurzaamheids vraagstukken in deze Blaricumse context gezien vanuit het oogpunt van de bijen? Niet veel anders dan vanuit het oogpunt van de mens zou een antwoord kunnen zijn. Gelukkig is het zo dat wij mensen mee profiteren van de verbetering van de bijen-biotoop. Reden te meer om ons in te spannen voor de bijen.

De moderne opvattingen over bemesting van landbouwgronden en over “gewasbeschermingsmiddelen” zoals deze in de twintigste eeuw zijn ontwikkeld onder invloed van wetenschap en industrie hebben van de boer een slaaf gemaakt van “schaalvergroting en productiviteit”. Regelgeving van de overheid en leningen van de banken  rijgen het harnas verder dicht.

De Bijen hebben in die tijd van verandering gelukkig geleerd om naar andere bronnen uit te zien. De tuinen in ons dicht bebouwde land vormen meer en meer een aaneenschakeling van biotoopjes ,een “bijenlint”, dat uitkomst kan bieden in het bijenbestaan.

Naarmate de tuinen kleiner worden is echter in verhouding meer ruimte nodig voor paden en bestrating. Dit gaat ten koste van bloeiende planten en struiken. In Blaricum – en natuurlijk ook in de omliggende gemeenten – met  relatief veel en grotere tuinen heeft echter de huidige smaak voor design en “styling” geleid tot eenzijdige vormgeving met harde materialen en “geschoren” groen. Onderhoudsarm en geen plaats meer voor bloemen. Jammer voor de bijen!

Grond is schaars. 

In deze drie woorden ligt een problematiek verborgen waarvan velen de omvang ontgaat. Het is hier niet het kader om  die problemen allemaal onder woorden proberen te brengen. In onze beperkte  context zullen we er al genoeg tegen komen. Schaarste noopt tot zuinigheid. Bezit van schaarse goederen vraagt zorg. Zo draagt de imker zorg voor de bijen, de tuinbezitter voor zijn tuin en de boer voor zijn akkers en weiden.

Zien we  zorg als zorg voor kwaliteit dan is dat voor de imker de kwaliteit van zijn  zorg voor de bijen. Het bijenwaardige van zijn zorg zal voor hem essentieel zijn. Zijn zorg om de dracht voor de bijen brengt hem in direct contact met zijn omgeving. De bijen vliegen ook in de tuin van de buren en nog verder; tot op de akkers van de boer.

Levende grond

De Bij maakt geen direct contact met de grond, anders dan aan het eind van haar leven wanneer zij haar kleine lijfje aan het bodemleven aanbied ter vertering. Haar werkgebied zijn de bloemen. Hier haalt zij de hoogwaardige grondstoffen voor het bestaan van de Imme, de nectar en het stuifmeel. Een zuiver plantaardig diëet. De kwaliteit  er van wordt bepaald door de kwaliteit van de grond waarop de planten groeien. Voor de tuinbezitter is deze kwaliteit relatief eenvoudig te realiseren. Voed je tuin met compost en gebruik geen chemische bestrijdingsmiddelen is het basis principe. (kijk verder op  www.groei.nl/in-de-tuin/tuinreservaten)

Voor de boer ligt de zaak veel gecompliceerder. De grond is productiemidel geworden en wordt door de moderne bemestings- en teelt-technieken meer en meer van haar biologische kwaliteiten beroofd. Helaas gebeurt dit  onbewust en ongewild. Vaak echter ook door dwang van regelgeving en/of economische criteria. Gelukkig wordt hier en daar het probleem onderkend en het afbraakproces omgekeerd of ten minste tegengewerkt.

Het is op dit gebied dat wij kennis en middelen willen mobiliseren om rehabilitatie-inspanningen te ondersteunen en waar mogelijk te initiëren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s